Strój sannicko-gąbiński pod lupą badaczy

Muzeum Mazowieckie w Płocku wspólnie z Polskim Towarzystwem Ludoznawczym prowadzi badania nad strojem ludowym z okolic Sannik, Gąbina i Gostynina. Efekty zostaną opublikowane w „Atlasie Polskich Strojów Ludowych” – serii wydawniczej PTL, która ukazuje się od 1949 r.

Projekt rozpoczęliśmy w ubiegłym roku. Inicjatorką wydawnictwa była Elżbieta Piskorz-Branekova, obecnie największy autorytet w dziedzinie polskiego stroju ludowego. Do współpracy postanowiłyśmy zaprosić także Katarzynę Gać, kierowniczkę lokalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Ziemia Gąbińska”. Za nami są już badania terenowe i archiwalne. W zeszłym roku odwiedziłyśmy mieszkańców regionu, prowadziłyśmy wywiady, zbierałyśmy archiwalne fotografie, przejrzałyśmy zbiory muzealne. Teraz pozostaje wszystko przeanalizować i opisać – mówi Elżbieta Miecznikowska z działu etnografii MMP.

Dodaje, że strój sannicko-gąbiński długie lata był uważany za wariant stroju łowickiego. Regionem zainteresowali się etnografowie dopiero po II wojnie światowej. Wspólny projekt pozwoli nakreślić granice występowania w terenie i uwidocznić jego odrębność.

Co jest charakterystyczne dla tego stroju? To z pewnością ciekawy krój, bogata kolorystyka wełniaków i zapasek, delikatny hafty koszulowy. To wszystko sprawia, że strój sannicko-gąbiński jest niezwykle elegancki. Wiele jego elementów chciałoby się przenieść do współczesnej mody.

Publikacja powinna być dostępna już pod koniec 2026

(źródło: Muzeum Mazowieckie w Płocku)